Ο Δημήτριος Γκιαουράκης είναι 25 ετών είναι ένας από τους αλιείς που συμμετέχουν ενεργά στο πρόγραμμα «Fishing For Litter» και μας διηγείται τη σημασία που έχει για εκείνον η θάλασσα και η προστασία της. Αλιεύει στην περιοχή της Μαγνησίας και ενασχόληση του με το επάγγελμα ξεκίνησε λόγω του παππού του.

Ε: Πώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σου με το ψάρεμα;

Δ.Γ.: Όλα ξεκίνησαν το 1959 όταν ο πάππους μου ξεκίνησε να εργάζεται τυχαία ως μηχανικός σε ένα αλιευτικό πλοίο. Σε διάστημα τριών ετών αγόρασε το 50% του σκάφους στο οποίο εργαζόταν και αργότερα το υπόλοιπο 50%. Ο πατέρας μου μπήκε στη δουλειά το 1988 όταν αποφάσισε να παραιτηθεί από καθηγητής μηχανολογίας στα ΣΕΛΕΤΕ. Εγώ αντιπροσωπεύω την τρίτη γενιά της οικογενειακής επιχείρησης και ασχολούμαι ενεργά ως κυβερνήτης του σκάφους για περίπου 10 χρόνια, αφότου ολοκλήρωσα τις σπουδές μου σαν μηχανολόγος μηχανικός και αφού εκπλήρωσα τα στρατιωτικά μου καθήκοντα.

Ε: Περιέγραψε μας μια ημέρα στη θάλασσα. 

Δ.Γ.: Ξεκινάμε συνήθως στις 5 το πρωί από το λιμάνι και μετά από περίπου μια ώρα πορείας ρίχνουμε την πρώτη καλάδα όπου διαρκεί περίπου 5 ώρες και την συνέχεια επαναλαμβάνεται η ίδια διαδικασία. Φυσικά, πάντοτε έχουμε ελέγξει τις καιρικές συνθήκες αλλά και το μέρος που θα αλιεύσουμε από την αρχή της ημέρας μας. Κάποια στιγμή, αργά το απόγευμα επιστρέφουμε στο λιμάνι για να αφήσουμε το εμπόρευμα μας.

Ε: Τι διαφορές παρατηρείτε στις ποσότητες απορριμμάτων σε σύγκριση με το παρελθόν;

Δ.Γ.: Από τον καιρό που συμμετέχουμε στο πρόγραμμα ‘’Fishing for Litter’’ και με βάση τις καταγραφές που γίνονται παρατηρώ μια μικρή μείωση και ειδικά στα σημεία που αλιεύονται τακτικά. Το πρόβλημα ωστόσο με τη θαλασσιά ρύπανση εξακολουθεί να υπάρχει στα σημεία που δεν αλιεύουμε συχνά καθώς μεγάλη συγκέντρωση απορριμμάτων υπάρχει και στον Παγασητικό Κόλπο όπου είναι κλειστός για τις ανεμότρατες και βάσει μελετών ο πληθυσμός των ψαριών πεθαίνει από αυτού του είδους τη ρύπανση.

Ε: Ποιο είναι το ποιο παράξενο απόρριμμα που έχετε βγάλει;

Δ.Γ: Μια φορά αλιεύσαμε ολόκληρο σετ μπάνιου, ήταν αρκετά τραγική εμπειρία καθώς δεν μπορούσα να φανταστώ ποτέ πως θα έβλεπα κάτι τέτοιο. Κατά καιρούς βεβαία ακόμα και τώρα αλιεύουμε ψυγεία, κουζίνες, νιπτήρες…

Ε: Τι σημαίνει η θάλασσα για εσάς και τι σημαίνει η προστασία της;
Δ.Γ.: Η θάλασσα είναι όλη μου η ζωή. Μέσα της μεγάλωσα, ζω και εργάζομαι σχεδόν όλο τον χρόνο. Η προστασία της είναι το μέλλον μας, αν δεν την προστατεύουμε δε θα έχουμε μέλλον.

Ε: Ποιο είναι το μήνυμα που θα θέλατε να περάσετε στον κόσμο;
Δ.Γ.: Ο περισσότερος κόσμος δε γνωρίζει για το επάγγελμα μας, δε γνωρίζει τι είναι η μηχανότρατα, πιστεύουν ότι είμαστε αυτοί που κάνουν το μεγαλύτερο κακό στο θαλάσσιο περιβάλλον. Ενώ δεν ισχύει κάτι τέτοιο αλλά το ακριβώς αντίθετο εφόσον αλιεύουμε νόμιμα και με συνείδηση έξω από τις περιοχές τις οποίες έχουν χαρακτηριστεί ως Natura. Πέρα από αυτό, προσφέρουμε και στην ελληνική οικονομία αν σκεφτεί κάνεις ποσό προσωπικό απασχολούμε αλλά και πολλά επαγγέλματα, τα οποία είναι άρρηκτα συνδεμένα με το δικό μας επάγγελμα. Η πολιτεία θα πρέπει να μας προστατεύει και να μας ακούσει, να βρούμε κοινό τρόπο να προστατεύουμε τις θάλασσες μας αλλά και το ελληνικό ψάρι.

Το πρόγραμμα της iSea «Fishing For Litter» υλοποιείται για έκτη συνεχόμενη χρονιά σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, σε συνεργασία με το Κοινωφελές Ίδρυμα Α Κ Λασκαρίδη- Α C Laskaridis Charitable Foundation. Τα πρόσωπα του προγράμματος αυτού, οι επαγγελματίες αλιείς που στηρίζουν ενεργά την προσπάθεια της συλλογής και καταγραφής υδάτινων απορριμμάτων από τους βυθούς της χώρας, μιλούν για τη φύση του επαγγέλματος τους και μοιράζονται την εμπειρία και τις σκέψεις τους για το πρόγραμμα.

Θα θέλαμε μέσα από τη δημοσίευση αυτή να ευχαριστήσουμε όλους τους αλιείς που συνεργάζονται για την αποτελεσματικότερη διεξαγωγή τους προγράμματος Fishing For Litter και δίνουν ένα πρόσωπο στην προσπάθεια αυτή.