Ο Παράσχος Καραμπουρνιώτης είναι ένας από τους αλιείς που συμμετέχουν στο πρόγραμμα “Fishing for Litter” και δραστηριοποιείται στη Χίο, στα Ψαρά, στην Τήνο και στη Μύκονο. Είναι 37 ετών και εργάζεται στην οικογενειακή επιχείρηση με τον πατέρα του, Δημήτριο Καραμπουρνιώτη. Η ιστορία της οικογένειας του με την αλιεία ξεκίνησε από τον προπάππου του, ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα από τη Μικρά Ασία και εγκαταστάθηκε στο νησί της Χίου. 

Ε: Πώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σας με το ψάρεμα;

ΠΚ: Ασχολούμαι επαγγελματικά με τη μέση αλιεία εδώ και 19 χρόνια αλλά στην ουσία η ιστορία ξεκινά από πολύ παλαιοτέρα όταν ο προπάππους μου ήρθε από τη Μικρά Ασία στο νησί της Χίου, εγκαταστάθηκε και συνέχισε το επάγγελμα που ήξερε να κάνει καλά. Κάπως έτσι, η οικογενειακή επιχείρηση πέρασε στον πατέρα μου, Δημήτριο Καραμπουρνιώτη και έπειτα σε μένα.

Ε: Περιγράψτε μας μια ημέρα στη θάλασσα.

ΠΚ: Συνήθως κλείνουμε ολόκληρο 24 ώρες μέσα στη θάλασσα πριν βγούμε στο λιμάνι για να στείλουμε τα ψάρια. Η δουλειά μας είναι μια ρουτίνα πια για μας, μια συνήθεια. Όλα αυτά, φυσικά, όταν έχουμε καλό καιρό και όχι φουρτούνες.

Ε: Τι διαφορές παρατηρείτε στις ποσότητες απορριμμάτων σε σύγκριση με το παρελθόν;

ΠΚ: Δεν έχω παρατηρήσει κάποια αλλαγή τα τελευταία 5 χρόνια, ξέρουμε πια πως θα βρούμε τα περισσότερα σκουπίδια όταν ακολουθούμε τις πορείες των μεγάλων εμπορικών πλοίων και ότι θα βρούμε πολύ λιγότερα σε άλλα μέρη που εμπορικά πλοία δεν περνούν. Αντιθέτως, δεν μπορώ  να πω το ίδιο και για τις ποσότητες των αλιευμάτων που μειώνονται συνεχώς.

Ε: Ποιο είναι το πιο παράξενο απόρριμμα που έχετε βγάλει;

ΠΚ: Πολλά που μου έκαναν εντύπωση κατά καιρούς, για παράδειγμα κάποτε βγάλαμε ένα ολόκληρο αυτοκίνητο, μια τορπίλη και μια τεράστια παλιά άγκυρα και αυτά είναι μερικά από αυτά που μπορώ να θυμηθώ. 

Ε: Τι σημαίνει η θάλασσα για εσάς και τι η προστασία της;

ΠΚ: Πολύ καλή ερώτηση! Με τη θάλασσα έχω σχέση αγάπης και μίσους, που λένε. Παλαιοτέρα, όταν τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα για το επάγγελμα μας, δε με ένοιαζε να γυρίσω στη στεριά, τώρα πια, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Παρόλα αυτά, ακόμα και τώρα απολαμβάνω να είμαι κοντά της, να κάνω άπλα μια βόλτα με το μικρό βαρκάκι μου. Τελικά, μάλλον, δεν αντέχω και πολύ μακριά της. Η προστασία της είναι το μέλλον όλων μας και φυσικά, για όσους που ζούνε από αυτήν. Κανένας ψαράς δε θέλει να ρίχνει τα δίχτυα του και να πιάνει σκουπίδια, ακόμα και έτσι όμως μέσα από το πρόγραμμα “Fishing  for Litter” βοηθάμε να παραμένει όσο το δυνατόν πιο καθαρή.

Ε: Ποιο είναι το μήνυμα που θα θέλατε να περάσετε στον κόσμο;

ΠΚ: Η δουλειά μας δεν είναι τόσο εύκολη όσο μερικοί θέλουν να πιστεύουν. Οι συνθήκες και τα ωράρια μας διαφέρουν κατά πολύ από τις δουλειές τις στεριάς. Παρακαλώ όλους να τη σέβονται και να τη φροντίζουν, γιατί για μας είναι το σπίτι μας. Θέλω μια μέρα να δω να πραγματοποιούνται πιο εντατικοί έλεγχοι και να μπορέσουμε να βρούμε λύσεις.

 

Το πρόγραμμα της iSea «Fishing For Litter» υλοποιείται για έκτη συνεχόμενη χρονιά σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, σε συνεργασία με το Κοινωφελές Ίδρυμα Α Κ Λασκαρίδη- Α C Laskaridis Charitable Foundation. Τα πρόσωπα του προγράμματος αυτού, οι επαγγελματίες αλιείς που στηρίζουν ενεργά την προσπάθεια της συλλογής και καταγραφής υδάτινων απορριμμάτων από τους βυθούς της χώρας, μιλούν για τη φύση του επαγγέλματος τους και μοιράζονται την εμπειρία και τις σκέψεις τους για το πρόγραμμα.

Θα θέλαμε μέσα από τη δημοσίευση αυτή να ευχαριστήσουμε όλους τους αλιείς που συνεργάζονται για την αποτελεσματικότερη διεξαγωγή τους προγράμματος “Fishing For Litter” και δίνουν ένα πρόσωπο στην προσπάθεια αυτή.