Η iSea, σε συνεργασία με το Κοινωφελές Ίδρυμα Α. Κ. Λασκαρίδης, και με την βοήθεια του πληρώματος του πλοίου «Τυφώνα», στο πλαίσιο του προγράμματος «Typhoon Project» μελετά την ύπαρξη, την αφθονία και την σύνθεση μικροπλαστικών στις Ελληνικές θάλασσες και ακτές.
Τα μικροπλαστικά είναι πλαστικά διαμέτρου μικρότερης των 5mm. Τα μικροπλαστικά χωρίζονται σε «πρωτογενή» και «δευτερογενή». Ο διαχωρισμός τους βάση του σχήματος γίνεται στις εξής κατηγορίες 1) σφαιρίδια, 2)θραύσματα, 3)ίνες, 4) αφρός και 5) φίλμ.
Πρωτογενή μικροπλαστικά χαρακτηρίζονται εκείνα που εισέρχονται στο περιβάλλον έχοντας ήδη μέγεθος >5mm. Χρησιμοποιούνται κυρίως σε προϊόντα προσωπικής φροντίδας, κρέμες, καλλυντικά, οδοντόκρεμες κ.α.
Τα δευτερογενή πλαστικά προκύπτουν από τον κατακερματισμό και τη διάβρωση μεγαλύτερων πλαστικών συντριμμιών που προέρχονται είτε από το θαλάσσιο είτε από το χερσαίο οικοσύστημα. Τα πλαστικά που υπάρχουν στο περιβάλλον εκτίθενται στις καιρικές συνθήκες με αποτέλεσμα να βοηθούν στην αποδόμηση τους.
Οι βιομηχανίες της συσκευασίας και των οικοδομικών κατασκευών είναι οι δύο μεγαλύτερες σε χρήση πλαστικών πολυμερών και κυρίως των πολυμερών πολυπροπυλένιο (PP), πολυαιθυλένιο και τα παράγωγά του (PE, HDPE, LDPE), και πολυβινυλοχλωρίδιο (PVC).
Για την υλοποίηση του προγράμματος συλλέγονται δείγματα ιζήματος και δείγματα σε επιφανειακά νερά με την χρήση διχτιού manta. Τα ιζήματα αναλύονται με την μέθοδο του διαχωρισμού πυκνότητας και στα δείγματα νερού γίνεται διήθησε σε ειδικά φίλτρα. Έπειτα, παρατηρούνται στο στερεοσκόπιο και τέλος γίνεται αναγνώριση των μικροπλαστικών με τη μέθοδο της φασματομετρίας Raman.
Κύριοι στόχοι του προγράμματος αποτελούν:
Από την αρχή του προγράμματος έχουν συλλεχθεί και αναλυθεί συνολικά 130 δείγματα νερού και ιζήματος από τα οποία 53 περιείχαν μικροπλαστικά μεγαλύτερα των 100μm. Στο σύνολο των σωματιδίων που καταγράφηκαν στα δείγματα, το 66% αυτών ήταν μικροπλαστικά. Τα πιο συχνά πολυμερή που καταγράφηκαν ήταν το πολυπροπυλένιο (PP), το πολυαιθυλένιο (PE) και η πολυστερίνη (PS). Τα δύο πρώτα είναι πολυμερή που χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγω στη βιομηχανία της συσκευασίας και των πλαστικών μιας χρήσης, ενώ η πολυστερίνη – φελιζόλ, μπορεί να προέρχεται κυρίως από μονωτικά υλικά, όπως τα κουτιά μεταφοράς αλιευμάτων από αλιευτικές δραστηριότητες ή εγκαταστάσεις ιχθυοκαλλιέργειας. Η πλειοψηφία των μικροπλαστικών ήταν θραύσματα προερχόμενα από μεγαλύτερα πλαστικά αντικείμενα, γεγονός που τα κατηγοριοποιεί στα δευτερογενή μικροπλαστικά.
Στη έρευνα για την μελέτη της επίπτωσης της κακοκαιρίας Daniel στον αριθμό των μικροπλαστικών στον Παγασητικό κόλπο, βρέθηκε ότι κατά τη διάρκεια και μετά την κακοκαιρία ο αριθμός των μικροπλαστικών αυξήθηκε κατακόρυφα, ενώ έμεινε αυξημένος έως και 300 ημέρες μετά το πέρας της.
Στον Θερμαϊκό κόλπο και στον Παγασητικό κόλπο βρέθηκαν οι μεγαλύτεροι αριθμό μικροπλαστικών. Πιθανές πηγές αυτών, πέρα της κακοκαρίας Daniel, είναι οι εκροές των ποταμών στους κόλπους, οι τουριστικές και βιομηχανικές δραστηριότητες γύρω από αυτούς, ο πληθυσμός των πόλεων, οι βιολογικοί καθαρισμοί που απορρίπτουν τα επεξεργασμένα λύματα στους κόλπους, η ακτοπλοΐα κ.α.
Βρείτε την αναφορά του προγράμματος παρακάτω:
Συνεργάτες
Το πρόγραμμα πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Ομάδα Χημείας Περιβάλλοντος του Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου Πατρών